ΜΠΡΑΒΟ ΘΩΜΑ!

Ο ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΑΥΑΓΟΣ

Φιλαναγνωσία 

Ο Ισίδωρος είναι ένα εννιάχρονο αγόρι που βαριέται. Μια μέρα αποφασίζει να γράψει σε ένα ναυαγό που πρέπει κι εκείνος να βαριέται επίσης. Βάζει το γράμμα του σ' ένα μπουκάλι πορτοκαλάδας και το δίνει στον πατέρα του, να το ρίξει στη θάλασσα. Και αναπάντεχα έρχεται απάντηση! Έτσι, αρχίζει η αλληλογραφία του Ισίδωρου με το ναυαγό, η πιο μυστηριώδης περιπέτεια της ζωής του. Μα ποιος είναι τελικά αυτός ο ναυαγός και που έχει ναυαγήσει;

Α. Μιχαλοπούλου

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΣΙΔΩΡΟ

Φιλαναγνωσία

Ο Ισίδωρος είναι πολύ λυπημένος - φέτος δε θα πάει στη Σέριφο, όπως κάθε καλοκαίρι. Οι γονείς του δεν έχουν αρκετά χρήματα για τις καθιερωμένες τους διακοπες. Ο μυστικός του φίλος ο ναυαγός, του δίνει μια ιδέα: να μετατρέψει το δωμάτιό του σε νησί και να περάσει εκεί το πιο περιπετειώδες καλοκαίρι της ζωής του. Μεταμορφώνοντας το στρώμα σε σχεδία και τη βεράντα σε παραλία, ο Ισίδωρος μαθαίνει να εκτιμάει τις απλές χαρές της ζωής.

Μια ιστορία για την οικονομική κρίση, την επινοητικόητα και το νόημα της θυσίας, που θα δώσει στα παιδιά δύναμη και ελπίδα. 

Α. Μιχαλοπούλου

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΑΜΠΗ!

ΣΚΟΥΠΙΔΙΣΤΑΝ

Φιλαναγνωσία

Δεν ήξεραν τι άλλο μπορούσαν πια να κάνουν με τα σκουπίδια τους οι κάτοικοι του Σκουπιδιστάν. 

Δρόμοι, πλατείες, αγορές, πάρκα, δάση και παραλίες ξεχείλιζαν από σκουπίδια. Οι κάδοι δεν άδειαζαν ποτέ. Δεν προλάβαιναν να περάσουν τα απορριμματοφόρα, κι ήταν πάλι γεμάτοι!

Ο Φυσησοφός και τα παιδιά, όμως, θα βρουν τη λύση και το Σκουπιδιστάν θα γίνει ΟΥΤΕΝΑΣΚΟΥΠΙΔΙΚΑΝ!

Κ. Μάγος

"ΚΑΛΕ ΠΝΙΓΟΜΑΙ..."

Φιλαναγνωσία

Καλοκαιράκι και πήγαμε διακοπές στη θάλασσα. 

Και ξέρετε τι πάθαμε; 

Κοντέψαμε να πνιγούμε! 

Μάλιστα, ακριβώς αυτό. 

Και μάλιστα σε μια κουταλιά νερό - όπως λέει ο αδερφός μου. 

Και από τότε με κοροϊδεύει. 

Αλλά εγώ δε θα τον αφήσω έτσι ατιμώρητο. 

Γιατί, μετά το νησί, θα πάμε στο βουνό. Κι εκεί ο αδερφός μου θα βρει τον μάστορά του. Ξέρω εγώ τι θα του σκαρώσω...

Μ. Κοντολέων

Ο ΧΡΥΣΑΝΕΜΟΣ

Φιλαναγνωσία

Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα μοναχικό νησάκι, από το πρωί άρχισε να φυσάει ένας δυνατός αέρας, ένας άνεμος. Όμως τα νησιά συχνά τα δέρνουν οι άνεμοι, γι' αυτό και οι κάτοικοι δεν ανησύχησαν. Απλώς, για να μην τους πάρει ο αέρας και τους ρίξει στη θάλασσα, κλειδαμπαρώθηκαν στα σπίτια τους. Κι όταν πια το φύσημα του ανέμου δεν ακουγόταν πουθενά, οι νησιώτες άρχισαν ν' ανοίγουν πόρτες και παράθυρα. Όμως, τι βλέπανε τα μάτια τους; Τι θέαμα! Τι λάμψη! Όλα ήταν σκεπασμένα από χρυσάφι!...

Α. Δημητρούκα